சிறு பொறிதான்… அதுவே சிகரமானது!
மே திங்கள் ஐந்தாம் நாள்
அடக்குமுறைக்கு எதிராக புதிய தமிழ்ப்புலிகள் தமிழீழ விடுதலைப்புலிகளாக மாறிய நாள் இன்று
அதிசய நெருப்பு – தமிழீழ விடுதலைப்புலிகள்
ஐம்பது ஆண்டுகளாய் அணையாத
தமிழினத்தின் அரசியல் விளக்கு!
இமயத்தின் உறுதி… எரிமலையின் சீற்றம்…
இருந்தும், ஒரு குழந்தையின் புன்னகை!
அவர்தான் நம் மேதகு
வல்லரசு தேசங்கள் வியந்து பார்த்த
ஒற்றைத் தமிழனின் போரியல் மேதைமை!
அவர் பெயர் சொன்னால் – இன்றும்
ஆக்கிரமிப்பாளர்களின் நரம்புகள் அதிரும்!
கட்டமைப்பின் கம்பீரம்
உலகமே உற்றுப் பார்த்த ஒப்பற்ற ராணுவம்!
தரைப்படை , கடல்படை,
வான்படை என முப்படை வேகம்!
அதிலும் சிறப்பு கரும்புலிகள்
நிழல் அரசு… நீதிமன்றம்… காவல்துறை…
சுதந்திரத் தமிழீழத்தின் நிழற்படமாய்
ஒரு தேசத்தையே காட்டியது புலிக்கொடி!
வெற்றிக் காவியமும்… துரோகக் கரங்களும்…
ஓயாத அலைகளாய் ஓடி வந்த வெற்றிகள்!
ஆனையிறவில் அடித்து நொறுக்கிய வீரம்!
களம் வென்ற போதும், கரம் கொடுத்த
கயவர்களின் துரோகத்தால் தடம் மாறியது வரலாறு!
உள்ளிருந்தே குழிபறித்த வஞ்சகம்
எம் இனத்தின் கனவைச் சிதைக்கப் பார்த்தது!
முள்ளிவாய்க்கால்: தீராத ரணம்
நந்திக்கடல் ஓரம் நாதியற்று நின்றோமே…
உலகு கைவிட்ட போதும்,
உயிர் கொடுத்துக் காப்பரண் நின்ற மாவீரர்!
முள்ளிவாய்க்கால் – அது தோல்வியல்ல,
உலகத்தின் மனசாட்சி செத்து மடிந்த இடம்!
குருதியால் எழுதப்பட்ட இறுதிப் பக்கம்
இன்றும் எங்கள் இதயங்களில் ஈரமாகவே இருக்கிறது!
முடிவல்ல… இது தொடக்கம்!
பொன்விழா காணும் இந்நாளில்…
நினைவுகளில் சுமப்போம் – அந்தத் தியாகங்களை!
உடல்கள் அழிந்தாலும்,
உரிமைத் தாகம் அழியாது!
தலைவன் காட்டிய வழியில்…
தமிழன் தலைநிமிரும் காலம் வெகுதூரம் இல்லை!
இருந்தும் மனதில ஒர் வேதனை !
மெளனத்தின் சாட்சியும்… மக்களின் கேள்வியும்!
தலைவன் இருந்தால் அவன் வழிகாட்டி,
தலைவன் இல்லையேல் அவன் இறைவன்!
மக்கள் மனங்களின் தெளிந்த நீரோட்டமிது – இதில்
மாற்றுக்கருத்துக்கு இடமேது?
அவர் செதுக்கிய சிற்பங்கள் நீங்கள்…
அவர் வளர்த்தெடுத்த விருட்சங்கள் நீங்கள்…
இன்று உங்கள் திசைகள் வேறாகி நிற்பது
மக்கள் நெஞ்சில் பாரமாய் அழுத்துகிறது!
“கண்டேன் சீதையை” என்று சொன்னபோது
கணையாழி சாட்சியானது அன்று…
நாங்கள் கேட்கவில்லை
ஏதோ ஒரு பொன் மோதிரத்தை சாட்சியாக!
உயிரைத் துளைக்கும் இந்தக் காத்திருப்புக்கு
உறுதியான ஒரு சாட்சி போதும்…
வெறும் வார்த்தைகள் அல்ல,
இருப்பின் ஒரு சிறு அசைவு போதும்!
தனித்தனித் தீவுகளாக நீங்கள் பிரிந்து நின்றால்
மக்கள் எங்கே செல்வார்கள்?
அனைவரும் ஓர் அணியில் வாருங்கள்…
சிதறிக் கிடக்கும் மனங்களை ஒன்றிணையுங்கள்!
இல்லையேல்…
யாரும் தேவையில்லை என்ற வெறுமைக்கு
மக்களே ஒருநாள் முற்றுப்புள்ளி வைப்பார்கள்.
ஏனெனில்,
எங்கள் தேடல் தலைவனை மட்டுமே…
தனிநபர் அரசியலை அல்ல!
இந்தக் பொன்விழா நாளில்
காலம் உங்கள் முன் வைத்திருக்கும் கேள்வி இது:
ஒன்றிணைந்து வழிகாட்டுவீர்களா?
அல்லது…
மக்களின் நம்பிக்கையை மௌனமாக்குவீர்களா?
உங்கள் ஆதங்கத்தில் இருக்கும் நியாயமும், ஒற்றுமைக்கான அழைப்பும் மிகத் தெளிவானது. ஒரு சாதாரணத் ஈழத்தமிழனின் குரலாக இது உரியவர்களைச் சென்றடையட்டும்.
தமிழரின் தாகம் தமிழீழத் தாயகம்!
இன்பம் அருளையா
