தன்னை உருக்கி
பிறருக்கு ஒளி தந்தவர்கள்…
தன் உயிரையே ஆகுதியாக்கி
ஒரு இலட்சியத்திற்கு உயிர் கொடுத்தவர்கள்…
அவர்கள் வாழ்ந்த காலம் குறுகியதாக இருக்கலாம்;
ஆனால்,
அவர்கள் செய்த தியாகத்தின் வரலாறு
என்றும் முடிவதில்லை.
தியாகம் என்பது உயிரைத் தருவது…
ஈகம் என்பது தன்னையே தருவது…
அர்ப்பணிப்பு என்பது
தன் வாழ்வையே ஒரு இலட்சியமாக்குவது…
இவற்றைத் தம் வாழ்வால் நிரூபித்தவர்களை
ஒரு சமூகம் ஒருபோதும் மறக்கக் கூடாது.
அவர்கள் மறைந்தாலும்
அவர்களின் நினைவு மறையாது;
அவர்கள் அமைதியானாலும்
அவர்களின் தியாகம் பேசிக்கொண்டே இருக்கும்.
தம்மைத் தந்தவர்களை மறக்காத சமூகம்,
தன் வரலாற்றை என்றும் இழக்காது!
அவர்களின் நினைவில்
நம் தலைகள் வணங்கட்டும்…
அவர்களின் தியாகத்தில்
நம் இதயங்கள் நனைந்திடட்டும்…
அவர்கள் ஏற்றிய இலட்சியத் தீ
தலைமுறை தலைமுறையாக எரியட்டும்!
