1987 மே 27 இல் ஈழத்து மண்ணில் நிகழ்த்தப்பட்ட ‘ஆப்பரேஷன் லிபரேஷன்’ (Operation Liberation) இராணுவ நடவடிக்கையின் கொடூரப் பின்னணியில், வல்வெட்டித்துறை கம்பர்மலை கிராமத்தில் நிகழ்ந்த அந்த உறைபனிப் பொழுதின் சாட்சியமாய், விடுதலைப் போரின் முதல் மாவீரன் சங்கரின் தாயார் பரமேஸ்வரி அவர்களின் தியாக வரலாற்றை விவரிக்கும் உணர்வுப்பூர்வமான நினைவுக்கட்டுரை
ஈழ விடுதலைப் போராட்டத்தின் வரலாற்றில் மே மாதம் என்பது வெறும் நாட்காட்டியின் பக்கங்கள் மட்டுமல்ல; அவை குருதியாலும் கண்ணீரினாலும் எழுதப்பட்ட தியாகத்தின் சாசனங்கள். 1987 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 27 ஆம் நாள், வடமராட்சியைப் பிடிப்பதற்காக இலங்கை இராணுவம் ‘ஆப்பரேஷன் லிபரேஷன்’ என்ற பெயரில் பெரும் இராணுவத் தாக்குதலைத் தொடுத்திருந்தது. வல்வெட்டித்துறை இராணுவ முகாமில் இருந்து இராணுவம் வெளியேறிவிடக் கூடாது என்பதற்காக விடுதலைப் புலிகள் கடுமையான முற்றுகைப் போரில் ஈடுபட்டிருந்த காலம் அது.
இராணுவத்தின் நகர்வுகளும், எறிகணை வீச்சுகளும் வடமராட்சி மண்ணை அதிர வைத்துக் கொண்டிருந்த வேளையில், மே 28 அன்று கம்பர்மலை கிராமத்தில் இருந்த அந்த வீடும் வழக்கம்போல் இயங்கிக் கொண்டிருந்தது.
அந்த உறைபனிப் பொழுது
அன்று காலை, அந்தத் தாய் வழக்கம்போல் தன் கடமைகளில் மூழ்கியிருந்தார். வீட்டில் தங்கியிருந்த வயதான மாமன், மாமி, தனது தந்தை மற்றும் சில விடுதலைப் போராளிகளுக்கான உணவைத் தயாரிக்கும் பணியில் அவர் பிஸியாக இருந்தார். அந்தத் தாய்க்கு போராளிகளுக்கு உணவளிப்பதும், அவர்களைப் அரவணைப்பதும் பழகிப்போன ஒன்று.
ஆனால், அன்று வழமைக்கு மாறாக துப்பாக்கி வெடியோசைகள் மிக நெருக்கமாக, காதைப் பிளக்கும் வண்ணம் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தன. வெளியே என்ன நடக்கிறது என்பதைப் பார்ப்பதற்காக, சமையல் கட்டில் இருந்து வாசல் கதவை நோக்கி அவர் நகர்ந்தார். துரதிர்ஷ்டவசமாக, விடுதலைப் புலிகளின் முற்றுகையை உடைத்துக் கொண்டு இராணுவம் அப்போதுதான் அந்த வீட்டின் எல்லையை நெருங்கியிருந்தது.
வீட்டின் உள்ளே ஒரு நடமாட்டம் தெரிவதைக் கண்ட இராணுவம், எவ்வித இரக்கமுமின்றி, கண்மூடித்தனமாக அந்த வீட்டை நோக்கித் துப்பாக்கிப் பிரயோகம் செய்யத் தொடங்கியது. சற்றும் எதிர்பாராத கணத்தில், பாய்ந்து வந்த துப்பாக்கிக் குண்டுகள் அந்தத் தாயின் உடலைத் துளைத்தன. அலறக்கூட நேரமில்லாமல், ரத்த வெள்ளத்தில் அந்த இடத்திலேயே சுருண்டு விழுந்து வீரமரணமடைந்தார் அந்தத் தாய்.
தந்தையின் வீரம்
தன் கண் முன்னே அன்பு மகள் குண்டடி பட்டுத் துடிதுடித்து இறப்பதைக் கண்ட அந்த வயதான தந்தையின் நெஞ்சு கொதித்தெழுந்தது. முதுமையைத் தூக்கியெறிந்துவிட்டு, கோபத்தின் உச்சியில் வீட்டின் உள்ளே இருந்த ஒரு கத்தியைக் கையில் எடுத்தார். மகளைக் கொன்ற சிங்கள இராணுவத்தை நோக்கி, ஒரு சிங்கம்போல சீறிக்கொண்டு பாய்ந்தார்.
கையில் கத்தியோடு ஒரு வயதான முதியவர் தங்களை நோக்கிப் பாய்ந்து வருவதைக் கண்ட இராணுவம் ஒரு கணம் அதிர்ச்சியடைந்தது. எனினும், தற்காப்புக்காக அவரை நோக்கியும் சுட்டுவிட்டு, அங்கிருந்து அவசர அவசரமாக விலகிச் சென்றது. அந்த வீரத் தந்தையின் உடலும் மகளின் உடலுக்கு அருகிலேயே வீழ்ந்தது.
குண்டுச்சத்தங்கள் அடங்கி, அமைதி திரும்பியதும், ஆபத்தை உணர்ந்து ஏற்கனவே பங்கருக்குள் (பாதுகாப்புக்குழி) சென்றிருந்த கணவர் பதற்றத்துடன் வீட்டுக்குள் வந்தார். ஆனால், உள்ளே அவர் கண்ட காட்சி நெஞ்சைப் பிளப்பதாக இருந்தது. தன் ஆருயிர் மனைவியும், மாமனாரும் குண்டடி பட்டு, அசைவற்று ரத்த வெள்ளத்தில் கிடப்பதைக் கண்டு அவர் கதறி அழுதார். அந்தத் துயரத்தின் ஓலம் அந்த வீட்டின் சுவர்களில் இன்றும் எதிரொலித்துக் கொண்டே இருக்கிறது.
அன்று அந்த வீட்டில் மட்டுமல்ல… கம்பர்மலை கிராமம் முழுவதுமே சுடுகாடாக மாறியிருந்தது. அந்த ஒரே நாளில் மட்டும் 60-க்கும் மேற்பட்ட அப்பாவிப் பொதுமக்கள் இராணுவத்தால் கொடூரமாகச் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டிருந்தனர்.
யார் இந்த வீரத்தாய்?
துப்பாக்கிக் குண்டுகளுக்குத் தன் உயிரைத் தாரைவார்த்த இந்த உன்னதத் தாய் வேறு யாருமல்ல; ஈழ விடுதலைப் போராட்டத்தின் வரலாற்றில் எழுதப்பட்ட முதல் மாவீரன், லெப்டினன்ட் சங்கரின் ( செல்வச்சந்திரன் சத்தியநாதன் ) அன்புத் தாய் பரமேஸ்வரி அவர்களே ஆவார்.
முதல் மாவீரனை ஈன்றெடுத்த பெருமை:
1982 நவம்பர் 27 அன்று தமிழ்நாட்டின் மதுரை மண்ணில் வைத்து, தலைவர் பிரபாகரனின் மடியில் உயிர் துறந்த சங்கர் என்ற சுரேஷை, இந்த மண்ணிற்குத் தந்த வீரத்தாய் இவர்தான். தன் மகனைத் தேசத்திற்கு அர்ப்பணித்ததுடன் நின்றுவிடாமல், போராட்டத்தின் ஆரம்பக் காலத்தில் பல இன்னல்களுக்கு மத்தியிலும், தன் மகன் போன்ற பல நூற்றுக்கணக்கான போராளிகளுக்குத் தாயாக நின்று உணவளித்து, அத்தனை உதவிகளையும் செய்தவர் இந்தத் தாய்.
தன் மகனின் இறப்புக்குப் பின்னும் தாயன்போடு களத்தில் நின்ற இந்த வீரத்தாய், இறுதியில் தன் சொந்த மண்ணிலேயே, தன் வீட்டிலேயே எதிரியின் குண்டுகளுக்கு இரையாகிப்போனார்.
வீர அஞ்சலி!
ஒரு மாவீரனைப் பெற்றெடுத்த பெருமையோடு, தன் இறுதி மூச்சு வரை மண்ணின் விடுதலைக்காகவும், போராளிகளின் பசிக்காகவும் உழைத்த தாய் பரமேஸ்வரி அவர்களினதும், அவரது தந்தையினதும் நினைவு நாளில், கம்பர்மலையில் மடிந்த அந்த 60-க்கும் மேற்பட்ட உறவுகளினதும் நினைவுகளை நெஞ்சில் ஏந்துவோம்.
