பேராசிரியர் ராஜ் சோமதேவாவின் தொல்லியல் கண்டுபிடிப்புகள் மற்றும் வடக்குக் காத்திருக்கும் மக்களுக்கான அவற்றின் தாக்கங்கள் பற்றிய விரிவான ஆய்வு

ராஜ் சிவநாதன், மெல்போர்ன், ஆஸ்திரேலியா

செம்மணி அகழ்வாய்வின் கண்டுபிடிப்புகள் வடக்கில் உள்ள குடும்பங்களின் மனதை வாட்டும் ஒரு கேள்வியை மீண்டும் எழுப்பியுள்ளன: அங்கு புதைக்கப்பட்டவர்கள் யார், அவர்கள் எவ்வாறு இறந்தார்கள், ஏன் அந்த இடத்தில் புதைக்கப்பட்டார்கள்? பேராசிரியர் ராஜ் சோமதேவாவும் தொல்லியல் ஆய்வாளர் அனுஷா வண்ணிநாயக்கேவும் தயாரித்துள்ள அறிக்கை விசாரணைக்கு முக்கியமான பங்களிப்பாகும். ஆனால் இந்தக் கேள்விகளுக்கு அது இறுதி விடை அளிக்கவில்லை. சாத்தியமான விளக்கத்தை நிரூபிக்கப்பட்ட உண்மையாக மாற்றாமலும், உறுதியின்மையை சட்டவிரோதச் செயல் எதுவும் நடக்கவில்லை என்பதற்கான சான்றாகக் கருதாமலும், ஆதாரங்களை கவனமாக வாசிக்க வேண்டும்.

1.அறிக்கை கூறுவது என்ன, அது கூற முடியாதது என்ன

மூன்றாவது இடைக்கால தொல்லியல் அறிக்கை பற்றிய செய்திகளின்படி, அந்த அறிக்கை தயாரிக்கப்பட்ட காலப்பகுதிக்குள் அகழ்ந்து எடுக்கப்பட்ட 574 பேரின் எச்சங்கள் அதில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. பின்னர் வெளியான தனியான தகவலில், கண்டறியப்பட்ட எச்சங்களின் மொத்த எண்ணிக்கை 583 ஆக உயர்ந்ததாகக் கூறப்பட்டது. இவை வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் வெளியிடப்பட்ட எண்ணிக்கைகள்; அவற்றைக் குழப்பக் கூடாது. அறிக்கையில் உள்ள வயது மதிப்பீடுகள் அகழ்வின்போது மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆரம்பகட்டக் கள மதிப்பீடுகள் எனவும், சுமார் 41 சதவீதம் குழந்தைகளாகவும் 22 சதவீதம் சிசுக்களாகவும் வகைப்படுத்தப்பட்டதாகவும் வெளியிடப்பட்ட செய்தி கூறுகிறது. மொத்தம் சுமார் 360 பேர். அந்த வயது வகைப்பாடுகளின் வரம்பு என்ன என்பதையோ, குழந்தைகளின் விகிதம் இவ்வளவு அதிகமாக இருப்பதற்கான காரணத்தையோ அறிக்கை விளக்கவில்லை.

புதைக்கும் முறையைப் புரிந்துகொள்ள உதவக்கூடிய சில அம்சங்களை அறிக்கை பதிவு செய்கிறது. கலைக்கப்படாமல் இருந்த பல எலும்புக்கூடுகளின் கைகள் வயிற்றின் மேல் அல்லது உடலின் பக்கங்களில் வைக்கப்பட்டிருந்தன. இந்த ஒழுங்கான அமைப்பு சில மரபுவழிப் புதைப்புகளுடன் ஒத்திருக்கலாம் என ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். அதேவேளை, மண்டையோடுகள் ஒரே திசையை நோக்கி அமைந்திருக்கவில்லை. இரண்டு எலும்புக்கூடுகள் அமர்ந்த நிலையில் காணப்பட்டன. ஆனால் அந்த உடல் நிலை மட்டும், அவை இந்து மதச் சடங்கின்படி புதைக்கப்பட்டன என்பதை நிரூபிக்காது என அறிக்கை கூறுகிறது. இத்தகைய அவதானிப்புகள் மேலதிக விசாரணைக்கு உதவலாம்; ஆனால் அவை இறந்தவர்களை அடையாளம் காணவோ, அவர்கள் இறந்த சூழலை நிறுவவோ முடியாது.

அகழ்வாய்வில் 170 தொல்பொருள் பதிவுகள் செய்யப்பட்டன. அவற்றில் மோதிரங்கள், வளையல்கள், மணிகள், தாயத்துகள், நாணயங்கள், ஆடை தொடர்பான பொருட்கள் மற்றும் இரும்புத் துண்டுகள் அடங்குகின்றன. சில இரும்புப் பொருட்கள் சவப்பெட்டியின் பொருத்திகளாக இருக்கலாம் என அறிக்கை கருதுகிறது. ஒன்றின் மேல் ஒன்று அமைந்த புதைப்புகளும், இடம்பெயர்ந்த எலும்புகளும், ஒரே நேரத்தில் நடந்த புதைப்பு நிகழ்வை விட வெவ்வேறு காலங்களில் புதைப்புகள் நடந்திருக்கலாம் என்பதைக் காட்டலாம். இவை இன்னும் தற்காலிக விளக்கங்களே என ஆசிரியர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். புதைப்புகள் எவ்வாறு நடந்தன என்பதைப் புரிந்துகொள்ள இக்கண்டுபிடிப்புகள் உதவலாம். ஆனால் பொருட்களும் உடல்களின் நிலையும் மட்டும் ஒருவர் இயற்கையாக இறந்தாரா அல்லது கொல்லப்பட்டாரா என்பதைத் தீர்மானிக்க முடியாது.

தொற்றுநோய் அல்லது இயற்கைப் பேரிடர் பற்றிய அறிக்கையின் குறிப்பே அதிக கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது. அந்த வாசகம் நிபந்தனை வடிவில் உள்ளது: புதைப்புகள் அதிகமாகக் குவிந்திருப்பதற்கு தொற்றுநோய் அல்லது வேறு பேரிடர் காரணமாக இருந்திருந்தால், உடல்களுடன் குறைவான பொருட்கள் காணப்படுவது அவசரமாக உடல்களை அடக்கம் செய்ததன் விளைவாக இருக்கலாம் என்பதே அதன் கருத்து. வெளியிடப்பட்ட செய்தியின்படி, அறிக்கை குறிப்பிட்ட தொற்றுநோய் அல்லது பேரிடர் எதையும் பெயரிட்டு கூறவில்லை; அத்தகைய நிகழ்வு நடந்ததற்கான பதிவையும் சுட்டிக்காட்டவில்லை; எலும்புகளில் நோய் இருப்பதற்கான சான்றையும் முன்வைக்கவில்லை. எச்சங்களுக்கான அறிவியல் காலக்கணிப்பும் செய்யப்படவில்லை; காயம் அல்லது நோய் உள்ளதா என எலும்புகள் ஆய்வு செய்யப்படவும் இல்லை. மக்கள் எப்போது இறந்தார்கள், எதனால் இறந்தார்கள், யார் புதைத்தார்கள் என்பதையும் அறிக்கை தீர்மானிக்கவில்லை; சட்டவிரோதக் கொலை நடந்திருக்க வாய்ப்பில்லை என்றும் அது கூறவில்லை.

இந்த வேறுபாடு முக்கியமானது. புதைப்புப் பொருட்கள் குறைவாக இருப்பதை விளக்க முன்வைக்கப்படும் ஒரு சாத்தியம், தொற்றுநோய் நிகழ்ந்தது என்பதற்கான நிரூபணம் அல்ல. அதேபோல் சில புதைப்புகள் மரபுவழிப் புதைப்புகளை ஒத்திருக்கலாம் என்பதால், அங்கு புதைக்கப்பட்ட ஒவ்வொருவரும் சட்டபூர்வமாக அடக்கம் செய்யப்பட்டார்கள் அல்லது அனைவரும் இயற்கையாக இறந்தார்கள் என்று நிறுவ முடியாது. இக்கேள்விகளுக்குப் பிற வகையான ஆதாரங்கள் தேவை.

2.உறுதியின்மை மக்களுக்கு ஏற்படுத்தும் விளைவுகள்

காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களின் குடும்பங்களுக்கு ஒவ்வொரு புதிய அறிக்கையும் நம்பிக்கையையும் மீண்டும் மனவேதனை ஏற்படும் அபாயத்தையும் கொண்டு வருகிறது. எச்சங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருப்பது காணாமல் போன உறவினரை அடையாளம் காணும் வாய்ப்பைத் தரலாம். ஆனால் அடையாளம் உறுதிசெய்யப்படும் வரை குடும்பங்கள் அச்சத்துக்கும் நம்பிக்கைக்கும் இடையில் சிக்கியிருக்கின்றன. அடையாளத்தையோ இறப்புக்கான காரணத்தையோ நிறுவாமல், தொல்லியல் அமைப்புகளை மட்டும் விவரிக்கும் அறிக்கை, பல தசாப்தங்களாகக் காத்திருக்கும் குடும்பங்களுக்கு அவர்கள் தேடும் பதில்களை வழங்க முடியாது.

ஆரம்பகட்ட மதிப்பீட்டில் சிசுக்களும் குழந்தைகளும் அதிக எண்ணிக்கையில் இருப்பது மிகுந்த கவலைக்குரியது. வயது எவ்வாறு மதிப்பிடப்பட்டது என்பதைத் தெளிவாக விளக்கி, நிபுணர்கள் கவனமாக ஆய்வு செய்ய வேண்டும். இந்த எண்ணிக்கை மட்டும் அந்தக் குழந்தைகள் யார் அல்லது அவர்கள் எவ்வாறு இறந்தார்கள் என்பதை நிரூபிக்காது. ஒவ்வொரு எச்சத் தொகுதியையும் அறிக்கையின் எண்ணிக்கையாக மட்டும் பார்க்காமல், அடையாளம் காணப்பட வேண்டிய ஒருவரின் எச்சமாகக் கருதும் நடைமுறை குடும்பங்களுக்கு தேவை.

பொதுவெளியில் மாறிக்கொண்டிருக்கும் விவாதமும் விளைவுகளை ஏற்படுத்துகிறது. தொற்றுநோய் பற்றிய நிபந்தனைக்குட்பட்ட வாசகம் உறுதியான முடிவாகப் பரப்பப்பட்டால், தேவையான பரிசோதனைகள் நிறைவடைவதற்கு முன்பே தங்களின் கேள்விகள் நிராகரிக்கப்படுகின்றன என்று குடும்பங்கள் உணரலாம். ஆதாரம் உறுதிப்படுத்துவதற்கு முன்பே அரச அல்லது இராணுவப் பொறுப்பு நிரூபிக்கப்பட்டதாகக் கூறினாலும் விசாரணையின் நம்பகத்தன்மை பாதிக்கப்படலாம். ஆதாரத்தின் அடிப்படையில் ஒவ்வொரு சாத்தியமான விளக்கத்தையும் ஆராய்ந்து, முடிவுகளைப் பொதுமக்களிடம் வெளியிடுவதே பொறுப்பான வழியாகும்.

இலங்கை மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழுவின் முந்தைய உண்மை கண்டறியும் அறிக்கை முக்கியமான பின்னணியை வழங்குகிறது. 2025ஆம் ஆண்டு, அப்போது அவதானிக்கப்பட்ட புதைப்புச் சூழ்நிலைகள், சட்டவிரோதப் புதைப்புகள் மற்றும் சட்டத்திற்கு புறம்பான கொலைகளுடன் தொடர்புடையதாக இருக்கக்கூடிய நியாயமான சாத்தியக்கூறை எழுப்பின என்று ஆணைக்குழு தெரிவித்தது. தடயவியல் நிபுணத்துவம், காலக்கணிப்பு மற்றும் டிஎன்ஏ திறன், நிதி, முறையான நடைமுறைகள் ஆகியவற்றிலும் கடுமையான குறைபாடுகள் இருப்பதாக அது சுட்டிக்காட்டியது. அவை விசாரணையின் முந்தைய கட்டத்தில் கூறப்பட்ட கவலைகளும் பரிந்துரைகளுமாகும்; பின்னர் கிடைக்கும் அறிவியல் முடிவுகளுக்குப் பதிலாக அவற்றைக் கருத முடியாது. இரு அறிக்கைகளையும் இணைத்துப் பார்க்கும்போது, முன்கூட்டியே தீர்ப்பு வழங்குவதற்குப் பதிலாக முழுமையான விசாரணை அவசியம் என்பது தெளிவாகிறது.

3.அடுத்து என்ன செய்ய வேண்டும்

சோமதேவாவின் அறிக்கை தொல்லியல் அறிக்கையாகும். அதை விரிவான மருத்துவச் சட்ட விசாரணையின் ஒரு பகுதியாகவே பார்க்க வேண்டும். இதுவரை வெளியான செய்திகள், அந்த அறிக்கையில் அடுத்தகட்ட நடவடிக்கைகள் குறித்த முழுமையான திட்டம் இருப்பதை உறுதிப்படுத்தவில்லை. எனவே கீழுள்ள பரிந்துரைகள், விடையளிக்கப்படாத கேள்விகளைத் தீர்க்கத் தேவையான ஆய்வுகளையும், மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழு ஏற்கனவே முன்வைத்த நடவடிக்கைகளையும் இணைக்கின்றன.

முதலில், ஆதாரங்களை வெளியிட்டு விளக்க வேண்டும்

முழுமையான அறிக்கையை அல்லது சாட்சியங்களையும் தனியுரிமையையும் பாதுகாக்கும் பதிப்பை அதிகாரிகள் வெளியிட வேண்டும். இடைக்கால அறிக்கைகளில் உள்ள வெவ்வேறு எண்ணிக்கைகள், பின்னர் எச்சங்களின் எண்ணிக்கை 583 ஆனதுடன் எவ்வாறு பொருந்துகின்றன என்பதையும் விளக்க வேண்டும். வயது வகைப்பாடுகள், மதிப்பீட்டு முறை, விளக்கப்படாத சதவீதம், தொல்பொருள் பதிவுகள், ஒவ்வொரு முடிவின் வரம்புகள் ஆகியவற்றைத் தெளிவுபடுத்த வேண்டும். குடும்பங்களுக்கும் பொதுமக்களுக்கும் முறையான, உண்மை சார்ந்த புதுப்பிப்புகள் வழங்கப்பட வேண்டும்.

இரண்டாவது, தடயவியல் ஆய்வுகளை நிறைவு செய்ய வேண்டும்

போதிய வளங்களைக் கொண்ட குழு எச்சங்களை தடயவியல் முறையில் ஆய்வு செய்ய வேண்டும். காயம் மற்றும் நோய் உள்ளதா என்பதற்கான பரிசோதனைகள், பொருத்தமான இடங்களில் வெடிகுண்டு காலகட்டக் கார்பன்-14 (bomb-pulse carbon dating) உள்ளிட்ட அறிவியல் காலக்கணிப்பு, உறவினர்கள் தன்னார்வமாக வழங்கும் மாதிரிகளுடன் டிஎன்ஏ ஒப்பீடு ஆகியவை இதில் இடம்பெற வேண்டும். தேவையான இடங்களில் வெளிநாட்டு நிபுணத்துவம் மற்றும் ஆய்வக வசதிகளைப் பெறவும், குடும்பங்களின் மாதிரிகளைப் பாதுகாப்பாக வைக்கும் டிஎன்ஏ வங்கியை உருவாக்கவும், அருகிலுள்ள பகுதிகளில் மேலும் எச்சங்கள் உள்ளனவா என தரை ஊடுருவும் ரேடார் (GPR) ஆய்வை விரிவுபடுத்தவும் மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழு குறிப்பாகப் பரிந்துரைத்தது.

மூன்றாவது, சாத்தியமான எல்லா விளக்கங்களையும் சோதிக்க வேண்டும்

விசாரணையாளர்கள் முன்கூட்டியே ஒரு விளக்கத்துக்கு ஆதரவாகச் செல்லாமல், போட்டியிடும் ஒவ்வொரு சாத்தியத்தையும் சோதிக்க வேண்டும். தொற்றுநோய் அல்லது பேரிடர் சாத்தியம் ஆராயப்பட்டால், சம்பந்தப்பட்ட இடம் மற்றும் காலகட்டத்தின் சுகாதார, பேரிடர் வரலாற்றுப் பதிவுகளுடனும் எச்சங்களிலிருந்து கிடைக்கும் அறிவியல் முடிவுகளுடனும் ஒப்பிட வேண்டும். சட்டவிரோதக் கொலை சாத்தியம் ஆராயப்பட்டால், காயங்களுக்கான தடயங்கள், புதைப்புச் சூழல், காணாமல் போனோர் பதிவுகள், சாட்சிகளின் தகவல்கள், தொடர்புடைய காவல் மற்றும் பாதுகாப்புப் படை பதிவுகள் ஆகியவற்றை விசாரிக்க வேண்டும். எல்லா ஆதாரங்களும் பாதுகாக்கப்படுவதையும் அவை கையாளப்பட்ட விதத்தை சுயாதீனமாக மதிப்பாய்வு செய்ய முடிவதையும் நீதிமன்றம் உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.

நான்காவது, குடும்பங்களை மையமாகக் கொள்ள வேண்டும்

உண்மையைத் தேடும் செயல்முறையில் குடும்பங்கள் பங்கேற்பாளர்களாக நடத்தப்பட வேண்டும். தமிழில் எளிதில் அணுகக்கூடிய தகவல்கள், குடும்ப வரலாற்றைப் பகிரும் வாய்ப்பு, தன்னார்வ டிஎன்ஏ மாதிரி வழங்கும் நடைமுறை, உளவியல் மற்றும் சமூக ஆதரவு, பொருத்தம் கண்டறிய முடியாதபோது தெளிவான விளக்கம் ஆகியவை அவர்களுக்கு வழங்கப்பட வேண்டும். பாரிய புதைகுழி விசாரணைகளுக்கான முறையான நடைமுறை, வழக்கமான அரசாங்கத் தகவல் வெளியீடு, அரச அதிகாரிகளால் செய்யப்பட்டதாகக் கூறப்படும் கடுமையான குற்றங்களை விசாரித்து வழக்குத் தொடரும் அதிகாரமுள்ள நிரந்தர சுயாதீன நிறுவனம் ஆகியவற்றையும் மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழு கோரியுள்ளது.

4.முடிவுரை

செம்மணி விசாரணை, எதை நிறுவத் தவறியது என்பதற்காகவே நினைவுகூரப்படும் இன்னொரு நிகழ்வாக மாறிவிடக் கூடாது. இந்த அறிக்கை பயனுள்ள அவதானிப்புகளை வழங்குகிறது; ஆனால் அடிப்படைக் கேள்விகளுக்கு இன்னும் விடையில்லை. அதற்காக அதன் கண்டுபிடிப்புகளை நிராகரிக்க வேண்டியதில்லை. மாறாக, அறிவியல் துல்லியம், சுதந்திரம், வெளிப்படைத்தன்மை ஆகியவற்றுடன் விசாரணையை நிறைவு செய்ய வேண்டும்.

வடக்கில் உள்ள மக்களுக்கு “முடிவுக்கு வர முடியவில்லை” என்பதே இறுதி பதிலாக மாறக் கூடாது. அங்கு புதைக்கப்பட்டவர்கள் யார், அவர்கள் எவ்வாறு இறந்தார்கள், யாரேனும் பொறுப்பாளியா என்பதை நிறுவி, ஆதாரங்களை அவர்களின் குடும்பங்களுக்கும் பொதுமக்களுக்கும் விளக்குவது அரசின் பொறுப்பு. ஊகங்கள், அரசியல் உறுதிமொழிகள் அல்லது குற்றச்சாட்டுகள் மட்டும் உண்மையை நிலைநாட்டாது. ஆதாரங்களைச் சோதிப்பதன் மூலமும், விசாரணையில் தலையீடு ஏற்படாமல் பாதுகாப்பதன் மூலமும், உறுதியின்மையை நிரந்தரமாக்க மறுப்பதன் மூலமுமே உண்மையை நிறுவ முடியும்.