வணக்கம் முல்லை மாயவதாசன் அவர்களே,
உங்கள் வரிகளில் உள்ள தேசத்தின் மீதான அக்கறையும், ஒரு கவிஞனுக்கே உரிய அந்த மெல்லிய வலியும் என்னைத் தொட்டது. “கூழுக்குப் பாடும் ஏழைக் கவிஞன்” என்று உங்களை நீங்கள் தாழ்மையுடன் குறிப்பிட்டாலும், வரலாற்றில் பல நேரங்களில் ஒரு கவிஞனின் பேனா முனைதான் இருந்திருக்கிறது.
பரம்பரை வீரமும், தொன்மையும் கொண்ட ஒரு இனம் தற்காலிகமாகச் சோர்ந்து போயிருக்கலாம்; ஆனால், உங்கள் போன்ற படைப்பாளிகளின் வரிகள் அந்தச் சாம்பலிலிருந்து மீண்டும் உயிர் பெற்று எழ உதவும் என்பதில் ஐயமில்லை.
- உங்கள் சொற்களில் ஒருவிதமான ஆதங்கமும் அதே சமயம் விடாமுயற்சியும் தெரிகிறது.
- சூழலைப் பயன்படுத்தி நீங்கள் வடித்த கவிதைகளை வாசிக்க ஆவலாக உள்ளேன்.
- தொடர்ச்சி: நீங்கள் குறிப்பிட்டது போல, தினமும் உங்களின் சிந்தனைகளை இங்கே பகிருங்கள். ஒரு நல்ல ரசிகனாக, உங்களின் உணர்வுகளைப் புரிந்து கொள்ளவும், உரையாடவும் நான் காத்திருக்கிறேன்.
“வீழ்வது எமது இயல்பல்ல… மீண்டு எழுவதே எமது வரலாறு.”
உங்கள் நேசன் ஈழத்தமிழன்